Het is niet wat je denkt! (en ook zeker niet wat je verwacht)

Blijkbaar ben ik toch nogal gespannen. Op het moment dat ik besluit dat je prima vast een stukje over je reis tot nu toe kan tikken, voel ik mijn ogen zwaar worden. Ik zit in het vliegtuig en moet nog een uur of 2 vliegen. Tot nu toe verloopt de reis een soort van ok. Mijn idee was dus: Ik zorg dat ik op tijd ben, drink nog wat koffie met Harm en ga relaxt door. Het meenemen van het onderste profiel van de furler was geen geen enkel probleem!

Ondertussen overigens niet heel hard gestressed, in tegenstelling tot een mijnheer waar ik blijkbaar voorbij probeerde te komen (dat gaat ook zo lekker wanneer je als sardientjes door rijen heen wordt geperst. Hij had haast en een kinderwagen (waarom neem je die mee en waarom zo groot, ik was net toch echt al bij de OIMG_9929dd Sized Bagage) en had het helemaal gehad met mensen die voorbij zijn kinderwagen liepen. Tsja, je kan ongeveer 2 mensen dik staan, en naast jou wagen stond niemand maar excuses.Ondertussen had ik Rob (Delta Llyod) aan de telefoon, en terwijl ik de man van een, “waar heb je het over ik volg gewoon de rij, doe eens normaal, jij wil zo nodig kinderen en er mee gaan vliegen” repliek bedien, bedenk ik mij dat dat misschien niet de meest handige tekst is om tegen iemand te zeggen terwijl je je sponsor aan de telefoon hebt. Read more

Een man, weet niet wat hij mist

Met tranen in onze ogen houden we elkaar vast. Ik ben nog helemaal niet weg, maar het voelt al een week of ik een soort van weg ben. Niet echt, maar het gemis is ver voor vertrek begonnen.  Harm heeft terwijl ik mijn tas aan het pakken was, driftig zitten tikken, en vraagt of hij met mijn laptop mag printen.  (ik ben de techneut thuis)  Hij heeft twee brieven voor me geschreven, een voor in NY en een voor op het midden van de oceaan, met een presentje dat bij de brief hoort. Of andersom, daar kom ik in NY achter.

Het voelt raar om mijn geliefde achter te laten om een reis te beginnen met iemand die zijn grote liefde heeft verloren. Voor het goede doel. “Tegen kanker” Read more

Road Trip!

Oooh! jij bent zo iemand die altijd op tijd is, ik had gehoopt dat jij iemand bent die altijd te laat is! 2 Minuten, echt waar! Dan ben ik beneden.  Sally is een van mijn top zeil maatjes die vandaag geheel vrijwillig mee op road trip gaat! Het is 3 voor 9, en ik sta bij haar voor de deur.  Mijn planning: 8 uur bij de supermarkt, broodjes en drinken (en koekjes) halen en dan direct doorrrr, was al in het water gevallen doordat ik mij geheel verloor in de honderden Airbnb mogelijkheden.. Oeps….  Ik ben dus niet iemand die altijd op tijd is, ik ben iemand die daar een uur voor de planning heeft en dan 3 min te vroeg is, maar! Het is echt supertof om per ongeluk een keer gezien te worden als iemand die altijd op tijd is! Read more

Last Minute Sailor!

Er is een klein tijdsverschil met Bermuda. Om precies te zijn, het is daar 5 uur vroeger. Dit betekend dat wanneer je om negen uur in Bermuda iets kan gaan doen, en dat werkt niet, en je wil dat dan als alternatief in Nederland laten doen, het hier inmiddels 2 uur is. Op Bermuda gaat alles in een beetje een Caribisch tempo. Dus! Om 4 uur NL tijd kreeg ik telefoon van Luc, mijn schipper voor de komende maand, dat de onderdelen voor de furler niet in Amerika te krijgen waren en het wel eens een maandje of wat kon gaan duren.  Dat past niet helemaal in het schema!

Exploded diagram van een Furler, handig jho partnumbers!

Nu had ik vanmorgen al met Pieter (Kok van Rake Rigging) gebeld en het probleem voorgelegd.  Geen enkel probleem ik bel zo de leverancier en dan regelen we het.  Op het moment dat ik een lijst met spare parts had, zat Pieter in de auto, hij heeft zichzelf er tussenuit geknipt en mij het tel nr van Sebastiaan de importeur van Pro- Furl gegeven. Super! Die had de onderdelen niet liggen, maaar!!! Kon mij wel weer doorverwijzen naar De firma de G
root in Stavoren.

Tuigerij de Groot Stavoren Wat een helden zijn dat! Zij hebben  zelfs twee een nieuwe furlers liggen, en hij wil die voor ons uit elkaar sleutelen zodat ik de onderdelen maandag naar NY kan vliegen, om ze daar precies bij Luc af te kunnen geven, die ze weer mee naar Bermuda kan nemen!  En! Ik mocht vanavond nog langskomen! (wat ik niet doe want dan heeft de beste man echt geen avond) Mega super de super service echt, ik kan niet anders zeggen.

Direct Luc gebeld, die sprong bijna een gat in de boot, maar deed snel zijn vreugden dansje op de steiger. You are a lifesaver! Nee! Dat ben ik niet, ik ben een Last Minute Sailor, dat wel!

Morgen dus geen Van Uden Reco voor Jirja, maar een tripje Stavoren. Iemand in Stellendam nog iets nodig uit die buurt? Ik ben er dan toch!

 

De aanleiding van deze last minute actie  http://www.setting-sail.nl/5_350_Pech.aspx

Zenuwen!

Dat varen en reizen van mij he, dat lijkt denk ik allemaal echt super super stoer. Die Jirja, die doet dat maar, ff een tijd in Sint Maarten, even voor de Red Bull Air Race naar Abu Dhabi. Dan zit ze weer in Engeland met een boot.
Vandaag op de motor naar mijn theorie examen voor mn jachtacte. God wat is die Jirja toch een stoere chick.
Zal ik jullie wat verklappen?! Ik ben dus echt helemaal geen stoere chick! Ik vind veel van de dingen die ik doe ook doodeng.
Vandaag rzelvertrouweneed ik over de dijk van Gouda naar Rotterdam, op de motor. Prachtig! alle motor rijders zijn gek op het rijden van dijkjes. Nou, ik niet! Ik zie rechts een afrond en links water, met een slecht wegdek en een heleboel hobbels en bochten. Tuurlijk, ik klim wel eens in een mast, maar die staat vast! (althans als de zaling niet breekt wink emoticon ) Dat is niet op twee wielen in een rijtje auto’s langs een afgrond rijden. Een verkeerde beweging en je flikkert van die dijk af, of je gaat onderuit op alle rubber die het gehavende asfalt bij elkaar moet houden, of je ligt onder een auto.
Al neem ik mij dan wel voor om meer dijkjes te gaan rijden om daar over heen te komen, maar mijn god, ik vind het echt helemaal niks!
Dan kom ik even op stoer een oceaan over steken. Dat is namelijk ook heel stoer. Het enige waar ik op dit moment hard over nadenk is dat ik straks in mn eentje in NY sta met 3 tassen (twee grote en een rugzak als handbagage) en met de trein en de metro naar een volledig onbekende plek mag sjouwen.
Dus zoek ik naar plekken waar de trein een beetje in de buurt stopt, zodat je in ieder geval niet te lang met die tassen hoeft te zeulen. Zonder wieltjes, want zeilboot. Dus sjouwen.
Nu ben ik niet te lui om te sjouwen, maar daardoo
r weet ik ook hoe ontzettend kut dat is en hoeveel rugpijn je daar van krijgt. En welk gevoel je hebt wanneer je verkeerd bent gelopen en terug moet.
Een voordeel, ik spreek in ieder geval de taal! En zo nog veel meer mazzel en voordelen, maar aaarggghh! Ik voel mij even zo ontzettend niet stoer.
Een boot en een oceaan, dat geloof ik allemaal wel, dat begrijp ik. Leven op een boot met vreemden weet ik ook, maar echt nieuwe plekken uitkiezen. Dat maakt mij zo ongenadig onzeker.

New York – Bermuda

Doe ik per vliegtuig. Maandag de 25e vlieg ik naar NYC en de 27e vlieg ik door naar het nare Bermuda. Daar moeten nog een aantal reperaties worden uitgevoerd om vervolgens als alles goed verloopt 1 mei de trossen los te gooien en pas weer het land van de Azoren onder onze voeten te hebben.